Kutsal İhanet: İncirlik’te MOSSAD Ağı

1. Gölgelerin Hedefindeki Üs

2015 yılının kavurucu bir yaz gününde, Tel Aviv’deki MOSSAD ana karargahının yüksek güvenlikli toplantı odasında klimaların soğuk sesi duyuluyordu. Operasyon masasının başında, 25 yıldır teşkilat bünyesinde kritik görevler üstlenmiş 50 yaşındaki kıdemli stratejist Avi Kohen duruyordu. Avi’nin önündeki haritada tek bir nokta kırmızı çember içine alınmıştı: Adana, Türkiye — İncirlik Hava Üssü.

İncirlik, sadece NATO’nun Doğu Akdeniz’deki en kritik kalelerinden biri değildi; aynı zamanda ABD’nin bölgesel caydırıcılık stratejisinin merkezinde yer alan yaklaşık 50 adet B61 nükleer bombasına ev sahipliği yapıyordu. Avi’nin MOSSAD üst yönetiminden aldığı emir kesindi: Bu nükleer mühimmatın tam konumları, depolama hangarlarının güvenlik protokolleri, kamera açıları ve nöbet rotasyonları en ince ayrıntısına kadar haritalandırılacaktı.

Ancak ortada devasa bir engel vardı. İncirlik Hava Üssü, Türk ve Amerikan askerleri tarafından kuş uçurtulmayan, dünyanın en sıkı korunan askeri tesislerinden biriydi. Askeri personeli devşirmek veya içeriye yabancı bir ajanı sızdırmak neredeyse imkansızdı.

Avi Kohen derin bir nefes aldı ve ekibine dönerek stratejiyi değiştiren o tarihi açıklamayı yaptı: “Askeri personeli unutun. Bir askeri korkutamaz veya kolayca satın alamazsınız. Biz sivillere odaklanacağız. İncirlik’te çalışan 500’den fazla Türk sivil personel var; IT uzmanları, lojistik memurları, güvenlik görevlileri, temizlikçiler… Onlar askeri disipline sahip değil. Daha da önemlisi, aralarında para için değil, ideoloji için çalışacak isimler bulacağız. Bize İsrail sempatizanı olan siviller lazım.”

Aynı günlerde, 2015 yılının Ağustos ayında, 35 yaşındaki MOSSAD ajanı Sarah Levi Adana’ya ayak bastı. ABD ve İsrail çifte vatandaşı olan Sarah, Adana’nın işlek bir caddesinde Amerikan menşeili bir turizm acentesi açtı. Dışarıdan bakıldığında sıradan bir iş kadını gibi görünse de acente, MOSSAD’ın Adana’daki ana istihbarat istasyonuydu.

Sarah’nın görevi basitti: Sosyal ağları ve kapalı grupları taramak. Facebook’taki “Türkiye’de İsrail Dostları”, “Kutsal Topraklar Sevdalıları”, Siyonizm ve Hristiyanlık temalı kapalı gruplara sızdı. Haftalar süren dijital takibin ardından aradığı profili buldu: Mehmet Kara.

Mehmet, 42 yaşındaydı. Profil fotoğrafında Kudüs’te İsrail bayrağının önünde çekilmiş bir fotoğrafı vardı. Biyografisinde “Kudüs, Tanrı’nın Şehri” yazıyordu. Ve en önemlisi, çalıştığı kurum kısmında şu yazılıydı: İncirlik Hava Üssü – Bilgi Teknolojileri (IT) Departmanı.

Sarah gülümsedi. Av ağa takılmıştı.

2. İdeolojik Ağın İncileri

2015 yılının Eylül ayında Sarah, Mehmet’e ilk mesajını attı:

“Merhaba Mehmet Bey. Facebook grubundaki İsrail sevginizi görünce bir İsrailli olarak çok duygulandım. Şu an Adana’dayım. Uygun olursanız bir kahve içip tanışmak isterim.”

Mehmet mesajı gördüğünde kalbi hızla çarpmaya başladı. Adana’da lüks bir kafede buluştular. Mehmet, kendisini Hristiyan kökenli bir aileden gelen, İsrail’i “Tanrı’nın seçilmiş halkı” olarak gören biri olarak tanımladı. Türkiye’de yaşıyordu fakat ruhen Kendini Kudüs’e bağlı hissediyordu.

“Mehmet Bey,” dedi Sarah, ses tonunu yumuşatarak. “Size bir soru soracağım. Kutsal toprakların ve Tanrı’nın halkının güvenliği için yardım etmek ister misiniz? Herhangi bir ülkeye zarar vermek için değil, sadece İsrail’in kendini savunması için… Üstelik siz İncirlik’tesiniz.”

Mehmet duraksadı: “Bu… vatanıma ihanet sayılmaz mı?”

Sarah elini Mehmet’in elinin üzerine koydu: “Hayır. Çünkü siz Türkiye’ye zarar vermiyorsunuz. Bu siyasi bir iş değil, dini ve manevi bir görev. Kutsal bir sorumluluk. Ve aramızda kalacak.”

Mehmet’in içindeki dini fanatizm, mantığının önüne geçti. Kabul etti. En kritik detay ise şuydu: Mehmet tek bir kuruş bile para istemedi. İhanetini para için değil, ideolojik ve dini inançları uğruna “gönüllü” olarak yapacaktı.

Mehmet, İncirlik’teki IT teknisyeni kimliğiyle üstteki tüm dijital ağlara, güvenlik kameralarının sunucularına ve dijital haritalara erişim yetkisine sahipti. İlk ayda üssün genel hangar düzenini ve kamera konumlarını içeren USB belleği Sarah’ya teslim etti.

Takip eden 8 yıl boyunca (2015-2023), Sarah aynı yöntemi kullanarak İncirlik’te çalışan 11 sivil personeli daha ağa dahil etti. Tamamı aynı profildeydi: Hristiyan kökenli veya ideolojik olarak Siyonizm sempatizanı olan Türk vatandaşları.

Ağ şu şekilde şekillenmişti:

• Mehmet Kara (IT Teknisyeni – Hücre Lideri)

• 3 IT Teknisyeni (Sunucu ve veri akış yetkilileri)

• 3 Güvenlik Görevlisi (Kamera açıları ve devriye saatleri)

• 2 Lojistik Memuru (Mühimmat sevkiyat takvimleri)

• 2 Bakım Personeli (Hangar giriş kodları)

• 1 Temizlik Personeli (Fiziksel evrak ve atık kontrolü)

Bu 12 kişilik ideolojik şebeke, 8 yıl boyunca MOSSAD’a paha biçilemez veriler aktardı: B61 nükleer bombalarının tam koordinatları, F-16 uçuş rotasyonları, NATO operasyon takvimleri ve üssün 24 saatlik güvenlik kamerası canlı yayın erişim kodları. MOSSAD, İncirlik’i tıpkı kendi odası gibi içeriden izliyordu.

3. Havalimanındaki Hata ve Şüphe

2023 yılının Mart ayında, Mehmet Kara “kutsal toprakları” ziyaret etmek amacıyla yıllık iznini kullanarak Tel Aviv’e gitti. MOSSAD yetkilileriyle görüştü, ibadetlerini yaptı ve dönüş için Ben Gurion Havalimanı’ndan İstanbul Havalimanı’na giden uçağa bindi.

Mehmet’in yanında MOSSAD’dan aldığı son talimatlar ve üsse dair yedeklediği verileri barındıran özel, askeri düzeyde şifrelenmiş bir hard disk vardı. Mehmet, şifrelemenin imkansız olduğuna inanıyordu.

İstanbul Havalimanı’na indiğinde, güvenlik kontrol noktasından geçmek üzere bavulunu X-Ray cihazına koydu. Ancak X-Ray cihazının başındaki güvenlik memuru, bagajdaki hard diskin yaydığı farklı sinyal frekansını fark etti. Askeri sınıf şifreleme donanımları, standart ticari disklere göre farklı bir yoğunluk matrisine sahipti.

“Beyefendi, bavulunuzu açabilir miyiz?” dedi güvenlik görevlisi.

Mehmet bir anda soğuk terler dökmeye başladı. “Tabii, buyurun…”

Hard disk ortaya çıkarıldığında görevli sordu: “Bu diskte ne var? Neden bu kadar yüksek güvenlikli bir şifreleme protokolü kullanılmış?”

Mehmet kekelemeye başladı: “İş… iş dosyalarım. Şirket politikası gereği şifreli.”

İçgüdüleriyle hareket eden güvenlik şefi durumu derhal havalimanında konuşlu Milli İstihbarat Teşkilatı (MİT) birimine bildirdi. Disk siber uzmanlar tarafından kaba kuvvet (brute-force) ve özel MİT yazılımlarıyla incelendiğinde, içinden çıkan veri MİT’i alarma geçirdi: İncirlik Hava Üssü’nün nükleer silah depolama hangarlarına ait yüksek çözünürlüklü güvenlik kamerası kayıtları.

Mehmet Kara hemen sorgu odasına alındı. MİT Karşı İstihbarat Koordinatörü 48 yaşındaki Deniz Bey, dosyayı önüne aldığında mesleki tecrübesiyle resmi okudu. Mehmet, İncirlik’te çalışan bir sivil personeldi ve İsrail’den dönüyordu.

Deniz Bey ekibini topladı: “Bu adam tek başına çalışmıyor. İncirlik gibi bir yerde bu kadar rahat hareket edebiliyorsa arkasında bir ağ var. Eğer Mehmet’i şimdi tutuklarsak, MOSSAD durumu anlar ve ağın geri kalanını anında temizler ya da yurt dışına kaçırır. Mehmet’i serbest bırakacağız.”

Ekip şaşırdı: “Serbest mi bırakacağız?”

Deniz Bey kararlıydı: “Evet. Yanlış anlaşılma oldu deyip diski iade edeceğiz. Ama onu 24 saat boyunca gölge gibi izleyeceğiz.”

4. Altı Aylık “Çift Ajan” Tiyatrosu

15 Mart 2023’te Mehmet Kara, havalimanındaki MİT birimi tarafından “Özür dileriz, diskin iş dosyası olduğu teyit edildi” denilerek serbest bırakıldı. Mehmet büyük bir rahatlamayla Adana’daki evine döndü. Yırtındığını sanıyordu.

Eve girer girmez şifreli telefonundan Sarah Levi’yi aradı: “Sarah! Havalimanında diski buldular ama iş dosyası olduğuna inandırıp serbest bıraktılar. Bir şüphe yok gibi.”

Telefonun diğer ucundaki Sarah telaşlanmıştı ama Mehmet’in serbest kalması onu rahatlattı. Ancak ikisinin de bilmediği şey, bu telefon görüşmesinin MİT’in dinleme istasyonlarında saniye saniye kaydedildiğiydi. MİT, Sarah Levi’nin Adana’daki konumunu ve MOSSAD bağlantısını saatler içinde deşifre etti.

2023 yılının Nisan ayı ile Eylül ayı arasında MİT Karşı İstihbarat Dairesi müthiş bir “Çift Ajan” (Double Agent) operasyonu başlattı. Mehmet tutuklanmadı; tam aksine MOSSAD’a bilgi akışını sürdürmesine izin verildi. Ancak bir farkla: MOSSAD’a giden tüm bilgiler artık MİT Karşı İstihbarat Masası tarafından yazılıyordu.

Olaylar adım adım şöyle gelişti:

• Nisan 2023: MOSSAD, Mehmet’ten B61 nükleer bombalarının tam olarak hangi hangarda olduğunu tekrar doğrulamasını istedi. Gerçekte bombalar A hangarındaydı. MİT, Mehmet’in sistemdeki ekranına sahte veriler işleyerek bilginin “B Hangar”ı olarak iletilmesini sağladı. MOSSAD yanlış konumu haritalandırdı.

• Mayıs 2023: MOSSAD üssün güvenlik rotasyon günlerini sordu. Gerçek rotasyon her Çarşamba yapılıyordu. MİT, rapora “Her Salı” yazdırdı. İsrail istihbaratı planlarını yanlış güne göre kurguladı.

• Haziran 2023: MOSSAD, üsse yeni gelecek F-16 sevkiyat takvimini talep etti. MİT, 15 Ağustos tarihine hayali bir sevkiyat senaryosu yazdı. MOSSAD haftalarca gelmeyen uçakları bekledi.

altı ay boyunca MOSSAD, İncirlik Hava Üssü hakkında tamamen MİT tarafından kurgulanmış dezenformasyon ve sahte istihbarat paketleriyle beslendi. Bu süreçte MİT, Mehmet üzerinden ağa bağlı olan 11 diğer sivil personelin de kimliklerini ve üs içindeki görevlerini tek tek tespit etti.

Ağın tamamı haritalandırılmıştı. Artık düğmeye basma zamanı gelmişti.

5. Öğle Vakti Baskını ve Diplomatik Kriz

10 Eylül 2023… MİT, operasyon için alışılagelmiş gece yarısı baskınlarını tercih etmedi. Amaç, şebekeyi suçüstü yakalamak ve üs içindeki diğer ajanlara gözdağı vermekti. Operasyon saat 12:00’de, tam öğle vakti başlatıldı.

Saat 12:05’te İncirlik Hava Üssü Bilgi Teknolojileri Departmanı’nın kapısı aniden açıldı. Mehmet Kara bilgisayar başında rutin sistem bakımını yaparken içeri üç MİT mensubu ve onlara eşlik eden ABD Askeri Güvenlik yetkilileri girdi.

MİT operasyon amiri gür bir sesle bağırdı: “Mehmet Kara! Ayağa kalk ve ellerini masaya koy!”

Mehmet şok içinde sandalyesinde donakaldı: “Ne… ne oluyor? Ben bir şey yapmadım!”

“8 yıldır MOSSAD’a devletin ve üssün gizli askeri verilerini sızdırdığınız tespit edildi. Vatana ihanet ve casusluk suçlamasıyla gözaltındasınız!”

Mehmet’in gözleri büyüdü: “Ama ben… Ben Tanrı’nın halkına yardım ediyordum! Kutsal bir görevdi bu!”

MİT görevlisi soğuk bir ifadeyle yanıt verdi: “Tanrı’nın halkı, kendi vatanına ve ekmek yediğin kapıya ihanet etmeni emretmez.”

Aynı dakikalarda İncirlik’in 11 farklı noktasında hareketlilik yaşandı. Güvenlik görevlileri nöbet kulübelerinde, lojistik memurları hangarlarda, temizlik personeli koridorlarda mesai arkadaşları ve ABD askerlerinin şaşkın bakışları arasında gözaltına alındı. Aynı anlarda Adana merkezdeki turizm acentesine giren MİT ekipleri, MOSSAD masasında çalışan Sarah Levi’yi masasında suçüstü yakaladı.

Ertesi gün, 11 Eylül 2023’te ABD’nin Ankara Büyükelçilik Müsteşarı John Davis, acil koduyla MİT Başkanlığı’na çağrıldı. Operasyon bir Amerikan üssünde yürütülmüştü ve ABD yönetiminin önceden haberi yoktu.

John Davis toplantı odasına girdiğinde son derece öfkeliydi: “Bu nasıl bir usulsüzlüktür? İncirlik bir ABD/NATO üssüdür! Neden bize bilgi vermeden üssümüzün içinde operasyon yapıyorsunuz?”

MİT Müsteşar Yardımcısı masaya 8 yıllık kanıt klasörünü ağır bir şekilde koydu: “Çünkü Sayın Davis, 8 yıldır sizin üssünüzde çalışan 12 Türk vatandaşı İsrail istihbaratına çalışıyordu ve sizin devasa güvenlik mimariniz bunu fark edemedi. Biz fark ettik, 6 ay boyunca onları yönettik ve üssü temizledik.”

Davis şaşkınlıkla klasörü açtı. Ekrana dökülen B61 nükleer konum haritalarını, MOSSAD yazışmalarını ve canlı kamera erişim protokollerini görünce kekelemeye başladı: “Ama… İsrail bizim müttefikimiz…”

MİT Yetkilisi lafını kesti: “Müttefikler, bir diğer müttefikin üssündeki nükleer silahların konumunu ve güvenlik sistemlerini çalmaz Sayın Davis. Üssünüzün güvenliği bizim topraklarımızdadır ve ihlal temizlenmiştir.”

John Davis söyleyecek söz bulamadı, dosyayı kapatıp başını önüne eğdi.

6. Mahkeme ve İdeolojinin Çöküşü

20 Eylül 2023’te Ankara 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde sanıkların yargılanmasına başlandı.

Hücre lideri Mehmet Kara, yargıç karşısına çıkarıldığında hala savunduğu ideolojinin etkisindeydi. Hakim sordu: “Mehmet Kara, 8 yıl boyunca bu bilgileri verdin. Karşılığında kaç para aldın? Banka hesaplarında hiçbir para girişi yok.”

Mehmet dik durmaya çalışarak yanıt verdi: “Tek bir kuruş bile almadım Sayın Hakim. Ben bu işi para için yapmadım. İsrail Tanrı’nın seçilmiş halkıdır. Kudüs kutsaldır. Ben vicdanımın sesini dinledim ve Tanrı’nın halkına yardım ettim. Vicdanım rahat.”

Hakim gözlüğünü çıkardı, salondaki derin sessizliğin ortasında Mehmet’e baktı: “Siz bu ülkenin ekmeğini yiyen, bu ülkenin kimliğini taşıyan bir vatandaşsınız. Ancak dini fanatizminiz ve kör inancınız, doğup büyüdüğünüz topraklara, birlikte çalıştığınız insanlara ihanet etmenize neden olmuş. Vicdanınız rahat olabilir ama hukuk ve vatan sevgisi ihaneti bağışlamaz. Devletin güvenliğine karşı casusluk suçundan: Ağırlaştırılmış Müebbet Hapis Cezası.“

Ağdaki diğer 11 Türk vatandaşı da aynı şekilde hiçbir para almadıklarını, ideolojik nedenlerle hareket ettiklerini itiraf ettiler ve tamamı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çarptırıldı. MOSSAD masasını yöneten Sarah Levi ise diplomatik kanallar üzerinden sınır dışı edildi.

İncirlik’te 8 yıl boyunca sessizce örülen kutsal ihanet ağı, MİT’in 6 aylık sabırlı satranç hamlesiyle tek bir günde tarihe karştı. MOSSAD, Tanrı’nın halkı adına yürüttüğünü iddia ettiği operasyonda tamamen sahte verilerle baş başa kalırken; ihanetin bedeli, Sincan Cezaevi’nin soğuk beton duvarlarında son buldu.